ميخ در مخ

بابانوئل افسانه ای است که به يک قديس در سده های اول ميلادی بر می گردد. قديسی که در زمان زندگيش با کارهای خيريش زبانزد همشهری هایش بوده و بعد به افسانه بابانوئل تبديل می شود.بابانوئل امروزی تغيير شکل يک اسقف متعصب از جنوب ترکيه بوده با   . . .

بابانوئل امروزی  تغيير شکل يک اسقف متعصب از جنوب ترکيه بود با دماغی شکسته و اعصابی ضعيف و دلی چون دريا. اسم اين اسقف نيکولاس يا نيکولا بود.

در ۱۷۰۰ سال پيش. در ساحل جنوبی ترکيه امروز بقايای يک شهر باستانی وجود دارد شهری به اسم مايرا که زادگاه بابانوئل ، يعنی نيکولای قديس بوده. در يک قسمت از اين شهر خانه های غار مانند وجود داشته که از صخره ها تراشيده شده بودن و قسمت ديگرش خانه های سنگی بود. در اين شهر رومی ها حکومت می کردند و مسيحيان را که در آن زمان يک فرقه مخفی بودند را سرکوب می کردند.

بابانوئلی که ما در باره آن می خوانیم و به سانتا کلاز لقب یافته در آن شهر و در آن شرايط به دنيا می آید.

 فرانکو  پژوهشگر ايتاليائی که در مورد  بابانوئل تحقیق می کرد درباره اين شهر می گوید:

اين شهر باستانی سرشار از احساسات مذهبی مسيحيه. جائيه که کارهای خير نيکولا سر زبانها افتاد و بعدها بصورت مراسم کريسمس مثل کادو گذاشتن زير درخت کاج رواج پيدا کرد. اينجا بود که ۱۷۰۰ سال پيش در دور افتاده ترين گوشه امپراتوری روم افسانه بابانوئل زاده شد.

نيکولا در همان خردسالی پدر و مادرش را از دست داد  و ثروت زيادی را برایش به ارث گذاشتند.  و نيکولا در سنين بالاتر به يک کشیش خير خواه شهرت پيدا می کند.

کارهای خير نيکولا زبانزد مردم می شود. کارهای خيری که بعدأ جزو رسم و رسوم کريسمس امروزی باقی می ماند.

تاريخ دانان معتقدند که رسم کادوهای کريسمس به يکی از کارهای خير نيکولا مربوط می شود.

"نيکولای قديس باخبر می شود، پدر فقيری در شهرش می خواهد از فرط تنگدستی دخترانش را بفروشد. نيکولا شبانه و مخفيانه از پنجره خانه آن مرد کيسه سکه ها ی طلا را به داخل خانه می اندازد و فرار می کند. شب سوم پدر فقيردر گوشه ای مخفی می شود و نيکولا را شناسايی می کند و  . . ."کم کم نيکولا از يک کشیش به يک اسقف و بعد در زمان خودش به يک قديس نيکو کار مشهور می شود.

ولی برخلاف اين نيکو کاريش و برخلاف آنچه که در چهره بابانوئل امروز ديده می شود. نيکولای قديس يک مرد خوش اخلاق و خندان نبود. کتک کاری نيکولا با يک اسقف همزمان خودش موضوع چندبن نقاشی قرون وسطی بوده.

از استخوانهايی که از نيکولا باقی مانده و امروز در زيارتگاهی در شهر باری در جنوب شرقی ايتاليا نگهداری می شود، آثار شکستگی روی صورتش ديده می شود که نشان می دهد نيکولا در طول زندگيش دعواها و زد و خوردهای زيادی داشته.در یک برنامه مستند شبکه۲ بی بی سی که درباره بازسازی چهره واقعی بابانوئل بود. جمجه نيکولای قديس بررسی شد.جمجمه ای که به همراه بقيه استخوانهای بدنش در يک تابوت بزرگ سنگی قرار دارد و هيچکس حق ديدن يا دست زدن به آن را ندارد. فقط ۵۰ سال پيش اجازه داده شد که مورد تحقيق علمی قرار بگيره و الان فقط عکس و نقشه اندازه های آن در دست هست.

کارولين ويکنسون در منچستر بريتانيا می گوید:
" ما از عکسها و اندازه های دقيقی که ۵۰ سال پيش از جمجمه سنت نيکولا در دست داريم، توا نستيم شکل سه بعدی جمجمه را با کامپيوتر بازسازی کنيم. کامپيوتر با بررسی برآمدگی های استخوان، ماهيچه های صورت اين جمجمه رو بازسازی می کند . الان می بينم که استخوان دماغ اين جمجمه پريدگی دارد يعنی يک زمانی دماغ نيکولای قديس با يک ضربه از طرف چپ شکسته و کج شده بود.

استخوانهای نيکولای قديس قرن سه ميلادی که در طول تاريخ به شخصيت بابانوئل تبديل شد . بعد از مرگش در کليسايی در شهر خودش پتارا نگهداری می شود و گفته می شود که از استخوانهای آن چيزی شبيه به گلاب ساطع می شود. گلابی که کشيشان کليسا در بطری های کوچک می ريختند و به زائران می فروختند

اين استخوانها در قرن۱۱ ميلادی بوسيله ملوانان ايتاليايی دزديده می شود و به کليسا و زيارتگاه امروزيش در شهر باری آورده می شود. اين استخوانها هنوز آ نجاست و هنوز تصور می شود که از خودش مايعی معطری بيرون می دهد.

فرانکو محقق ايتاليايی که داستان زندگی بابانوئل و در نتيجه نيکولای قديس راتحقیق می کند در اين باره می گوید:" من خوشحالم که استخوانهای نيکولای قديس تا امروز در ايتاليا باقی مانده و حداقل بکل مفقودنشده ولی خوب درعين حال از اينکه اين استخوانها از کليسای اصليش بوسيله ملوانهای ايتاليايی دزديده شده شرمنده هستم. شايد اگر استخوانها به ايتاليا آورده نمی شد هيچوقت افسانه بابانوئل متولد نمی شد و خيلی از رسم و رسوم کريسمس بوجود نمی آمد."

يکی از رسوم امروزی کريسمس که بخاطر نقل انتقال استخوانهای نيکولا به ايتاليا باب شده، گذاشتن شيرينی يا کادو در جورابهای رنگی که معمولا به شومينه ميخ می کنند يا به درخت کريسمس می بندند ، در قرن ۱۲ ميلادی راهبه های فرانسوی بعد از رفتن به زيارتگاه باری تحت تأثير اين قديس قرار می گيرند و به تقليد از وی ميوه و خشکبار و آجيل در جوراب پر می کنند و شبانه در خانه فقيران می گذارند .

کارولين ويکنسون در منچستر که روی جمجمه نيکولا کارمی کرد توا نسته تصوير مجازی صورتش را بازسازی کند.او در اين باره می گوید:" تمام ماهيچه های صورت اين جمجمه را بطور مجازی بازسازی کرديم.
تصوير پوست و مو روی صورت هم بازسازی شده و کامپيوتر  به ما نشان می دهد که نيکولای قديس که بعدأ به بابانوئل معروف شده واقعأ چه شکلی بوده."اين چهره واقعيه نيکولای قديس است، مردی با چانه پهن، گردن عضلانی پوست تيره با دماغی پهن و کج.

ولی چه شد اين چهره صدها سال بعد به شکل بابانوئل خندان با لباس قرمز در آمد و چرا روز تولد سنت نيکولا با کريسمس يکی شد؟

اليستر مک گراث از دانشگاه آکسفورد می گوید:

"پيروان کلیسای پروتستان که مخالف سرسخت خرافات مذهبی بودن، روی افسانه سازی های که درباره نيکولای قديس شده بود خيلی حساسيت به خرج دادن. و جشنهای مذهبی مربوط به اين قديس را ممنوع کردند ، از جمله جشن ۶ دسامبر که مربوط به نيکولای قديس بود."

"ولی مردم آنقدر به نيکولا و افسانه بابانوئل علاقه پيدا کرده بودند که روز تولدش را با روز تولد مسيح يکی کردند تا به این بهانه جشن های مربوط به اين قديس همراه کريسمس برگزار شود ، و از بين نرود ."

افسانه نيکولای قديس به تدريج تغيير شکل داد و تصويری که از وی در نقاشی ها کشيده می شد ديگر از حالت يک قديس خارج بود.

در قرن ۱۸ ميلادی نيکولای قديس را به شکل يک کوتوله خندان نقاشی کردند و در قرن ۱۹نقاشی به اسم توماس نکست( nexet ) اين شخصيت رو به شکل يک پيرمرد خندان ترسيم کرد و در قرن ۲۰ شرکت نوشابه سازی کوکاکولا تصوير بابانوئل رو که دو قرن پيشتر نقاشی شده بود رو با تبليغاتش جهانی کرد.

ولی هنوز استخوانهای نيکولای قديس باقی مانده و الان در کليسای باری، شيلنگ باريکی به داخل حفره ای  درتابوت سنگی نيکولا وارد شده و از آن قطره قطره مايعی به داخل يک بطری کوچک ريخته می شود !

در برنامه مستند بی بی سی برای اولين بار بعد از ۵۰ سال دوربين کوچکی را وارد قبرکردن تا بتوانند داخلش را ببينند.

فرانکو محقق ایتالیایی می گوید:" استخوانها کاملا سياه شده و بخاطر رطوبت شديد، داخل تابوت سنگی درحال  پودر شدن است ، در قبر آب جمع شده و شايد تا ۱۰۰ سال ديگر اين استخوانها کاملا پودر شود و از بين برود ، اين آخرين بازمانده بابانوئل هست که به بشريت تعلق داره. بايد تا ديرتر نشده نجاتش داد ."